Την χτύπησε πολύ βάναυσα. Με το που τον είδε να εισβάλλει στο σπίτι, ένα διαπεραστικό ρεύμα την πέταξε στον τοίχο με αποτέλεσμα να ρίξει τη λεκάνη με τα κουνουπίδια που κρατούσε. Από το πρόσωπό του μπόρεσε να διακρίνει μόνο τα αμυγδαλωτά του μάτια. Της έκανε εντύπωση επίσης το μήλο του Αδάμ, στο οποίο πάντα είχε βέβαια μια αδυναμία. Στο δεξί της χέρι βαστούσε ακόμα το μαχαίρι. Αυτός την πλησίασε γρήγορα προσπερνώντας την πεθερά της που είχε παγώσει στον καναπέ ανάμεσά τους. Την ακούμπησε στα δάχτυλα και την παλάμη για να πάρει το μαχαίρι κι αυτή του χαμογέλασε. «Τί γελάς, μωρή;», τη ρώτησε όχι μάλλον και τόσο ευγενικά. «Τίποτα. Ορίστε», απάντησε και του’δωσε το μαχαίρι ακουμπώντας τον ξανά φευγαλέα.
Μέσα σε λίγες ώρες το σπίτι βρισκόταν σε άθλια κατάσταση: ντουλάπια ανοιχτά, ρούχα πεταμένα στο πάτωμα, οι τρεις αγαπημένες της γλάστρες πεσμένες, cd με ελαφρολαϊκή μουσική πάνω από τις πάνες ακράτειας της «μαμάς», η εγκυκλοπαίδεια του σπιτιού εκεί δίπλα διασκορπισμένη σαν έργο μοντέρνας τέχνης. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, κοπριά, αίμα και κουνουπίδι παντού. Όχι μόνο έπρεπε να μαζέψει ένα χάος σε μέγεθος σαλονιού, έπρεπε πάραυτα να φτιάξει ξανά την γκαρνταρόμπα της και να κάνει την κατάλληλη επιλογή. Ερωτεύτηκε, βλέπετε, και θα τον έβλεπε σύντομα ξανά στο αστυνομικό τμήμα... Τον δολοφόνο της πεθεράς της.




18 Responses to Κουνουπίδι παντού
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Καλα βρε κουμπαρε, πρεπει να σε εχει επηρεασει πολυ η σχολη! ;) Πολυ αιμα βρε παιδι μου! ;) Πονηρη απεδειχθη τελικα η νεαρα που ειχε αδυναμια στο μηλο του Αδαμ και οχι μονο! ;)
Αυτός δεν είναι ύποπτος.Μάλλον καχύποπτος.
Δήμο,
τί; Γιατί κουνουπίδι;
;)
Κουμπάρα,
το αίμα είναι μέσα στη ζωή, για να μην πω ότι το αίμα είναι...η ζωή!
Παμπόνηρη λες ε...
Σελιτσάνε,
ο δολοφόνος; Τι να σας πω... Αγενής κι ατσούμπαλος μου φάνηκε εμένα.
Καλόοοο!!
Αυτά φίλε δεν γίνονται τυχαία... έχει βάλει ο Θεός το χεράκι του...
Οφτο,
λες για το φόνο της πεθεράς ή για τον κεραυνοβόλο έρωτα;;
;)
Ο κεραυνοβόλος έρωτας Μάνο μου συμβαίνει συχνά... πόσοι φόνοι πεθερών συμβαίνουν;
Μη λέμε τα αυτονόητα
Αααααααα!!! Και μετά με αφήνετε να νομίζω πως η σύγχρονη θρίλερ σκηνή περιορίσεται στο "Σε είδα πέρυσι το καλοκαίρι" και στην "Κραυγή"?
Ντάκτερ, ταλεντάρα (αυτό το ξέραμε, αλλά τώρα γίνεται όλο και πιο συγκεκριμένο).
Η ανατροπή (το ντελαπάρισμα, ντε) του τέλους, όπως πάντα ανυπέρβλητη!!!
Τα σέβη μου!
Οφτο,
συχνά ε...
Ρομαντική ψυχή... ;)
Καλή μου Θεώρημα,
χαχα ελάτε τώρα. Ένα πραγματικό ταλέντο να επαινεί έναν χομπίστα σαν τον υποφαινόμενο με κάνει και κοκκινίζω :)
Ναι λοιπόν, έχουμε update στη σύγχρονη θρίλερ σκηνή: οι πάνες ακράτειας και τα κουνουπίδια to be included παρακαλώ.
sapsymbi
(μην ενοχλείστε, με τη λεκτική επαλήθεσυη τα 'χω...)
Καλορίζικο και καλοτάξιδο!
Κάντε δουλειά σας...
Να'στε καλά!
Δεν ήταν που δεν ήταν απ΄τα καλύτερά μου το κουνουπίδι, αποτελείωσες τα γούστα μου.... :))))
Με την ευκαιρία, οι ανανέωσεις από το νέο σπiτικό σου, γιατί δεν έρχονται κανονικά και πρέπει να πάμε γυρεύοντας να βρούμε αν και τι δημοσίευες; :)
Φοραδίτσα,
το εκδικήθηκα το κουνουπίδι. Πολλή μπόχα για άσπρο πράγμα. Ωραίο όμως με λεμόνι (άσχετο).
Λοιπόν, για τις ανανεώσεις δεν ξέρω τι έχω κάνει, αλλά λειτουργεί το παρακάτω λινκ:
http://probatiopenne.blogspot.com/feeds/posts/default
φιλιά!
Αυτό το κουνουπίδι πολύ μου αρεσε..Συνέχεια δεν θα χουμε?
Εννοείς με δεύτερο πιάτο;
;)
Yes
We'll see.
Η αλήθεια είναι ότι σκεφτόμουν για sequel με άλλο λαχανικό (σοβαρά).
καλημέρα!
Δημοσίευση σχολίου