Archive for 1/12/12 - 1/1/13

θέλω να


θέλω να
κλειδώσω την πόρτα,
σφραγίσω το στόμα,
παγιδεύσω το φως έξω απ’τα παράθυρα,
αποφύγω γιορτινούς θορύβους
και αμήχανα λεπτά πάνω από μια οθόνη κινητού
ανάμεσα σε κόσμο που βαρέθηκα να σκάβω μέσα του
και φίλους που γίνανε συμβάσεις

θέλω να
ενώσω τις δυο ματιές που ρίχνω στο ημερολόγιο,
την πρώτη όταν χάνεσαι στο κτίριο των αναχωρήσεων
και την τελευταία λίγο πριν ακούσω την άφιξη σου
κάτω απ’το υπόστεγο υπό βροχή
μαζί με τα μόνα τσιγάρα που’χω κάνει στη ζωή μου

θέλω να
ξορκίσω το τέλος
που τα χείλη σου μου τάζουν
και πρώτος εγώ
στο τέλος αυτό
ας προδοθώ

Posted in | 3 Comments

Σπρέι




Την καταλαβαίνω τη γειτόνισσα που διαμαρτύρεται για τους λερωμένους τοίχους.

Όσο προκλητικός και νά’σαι έχοντας ένα μεγάλο, λευκό τοίχο σε πολυσύχναστη διασταύρωση με βολικό φωτισμό, δικαιούσαι να’χεις την ηρεμία σου. Τα συνθήματα από μπογιά, σπρέι ή και στυλό ξύνουν πληγές, ρε φίλε. Τα βλέπεις μόλις βγεις απ’το σπίτι σου και αφού σε ξεντεριάσουν για τα καλά, σου κολλάνε τα‘σώψυχα στον τοίχο. Το ακούς μάλιστα αυτό το «φλαπ» πάνω στο προβληματισμένο δίστιχο. Σου θυμίζουν σε κάθε πρωινό, σε κάθε ξεπαρκάρισμα, σε κάθε βηματισμό μπροστά τους. 

Απλά σου θυμίζουν.

Και τα τυπάκια με το τσιγάρο στο στόμα τα’χεις ακούσει στο σκοτάδι. Το γέλιο τους, την ολιγόλεπτη σιωπή τους, το τακ-τακ-τακ της μπίλιας του σπρέι και τον αέρα που ζωγραφίζει λέξεις πάνω στον ασβέστη. Αλλά αυτά τα μαλακισμένα είναι ποιητές κι εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μαζέψεις όσα κομμάτια σου επιβίωσαν και ν’αφήσεις ένα ρόδο κάτω απ’το σύνθημα 

για τα υπόλοιπα που πέθαναν.

Posted in | Leave a comment

χαρωπά


Κόψε τα κλαδιά απ’το δέντρο φέτος,
στραγγάλισε τον κορμό με πολύχρωμα λαμπιόνια
- όπως μόνο εσύ ξέρεις -
και ξάπλωσε το στο χαλί
να κρεμαστούμε απ’τα δυο του άκρα
να θάψουμε τα κέντρα μας
και να σουβλίσουμε χαρωπά τις γυαλιστερές μας μοναξιές

~*~

Posted in | 1 Comment

ShareThis

Search

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark. Converted by LiteThemes.com.