σβούρα

ν’ανέβεις για λίγο στην τροχιά του άλλου
στα γιατί που του γυρίζουν το στομάχι
να καθαρίσεις το αίμα απ’τις γωνιές που περιστρεφόμενος χτυπά το πρόσωπό του
να σταθείς δίπλα στις κραυγές του και να τον αντιγράψεις
να του πεις να κάτσει στην άκρη να ξεκουραστεί,
ότι θ’αναλάβεις εσύ την επόμενη στροφή
πες το έρωτα, πες το αγώνα
οι τροχιές που δεν τρίβονται και δεν πετάνε σπίθες
σαν μέταλλο που πάνω του ρίχνει ιδρώτα ο τεχνίτης
κάθε άνοιξη κι από λίγο σβήνουν
μέχρι που σκουριάζουν εντελώς

και στο πάτωμα πέφτουν 
σαν σβούρα που’κανε τον κύκλο της

Leave a comment

Θέματα Πανελληνίων Εξετάσεων 2013



Μάιος 2013


Ονοματεπώνυμο:
Ημερομηνία:



Θέμα 1ο – 20 βαθμοί
Νεαρός αλλοδαπός (14 ετών) μεταφέρεται αιμόφυρτος στο τμήμα επειγόντων περιστατικών νοσοκομείου. Στο πρόσωπό του υπάρχουν βαθιές χαρακιές. Ο νεαρός καταγγέλει ρατσιστική επίθεση από ομάδα αντρών ντυμένη στα μαύρα. Οφείλεις να νιώσεις:
(α) ευτυχία που μπορώ και δίνω πανελλήνιες
(β) ικανοποίηση για την οικονομική σταθεροποίηση της χώρας μου
(γ) απέχθεια στη λέξη κι έννοια «αλλοδαπός»
(δ) προφανώς όλα τα παραπάνω

Θέμα 2ο – 20 βαθμοί
Συμπληρώστε τα κενά στο παρακάτω απόσπασμα από τον ηλεκτρονικό Τύπο με τις λέξεις:
καταστολή, βοήθεια, αυτοκτονήσω, πείνας, ξυλοδαρμούς, απειλές, νόημα, πρόσφυγα, απόπειρα, σαμπουάν, άθλιες, λιποθύμισε

«Δεν έχει ________ η ζωή μου. Εφυγα από τη Γάζα για να ζήσω. Δεν θέλω ________ από κανέναν. Θα προσπαθήσω ξανά να _____________. Πείτε το στους αστυνομικούς να χαρούνε». Αυτά είναι τα λόγια του 28χρονου ___________ από την Παλαιστίνη Ιμπραχίμ Φαράζ, όπως τα μεταφέρουν ακτιβιστές που μίλησαν μαζί του μετά την ____________ αυτοκτονίας που έκανε την περασμένη Πέμπτη στα κρατητήρια του Α. Τ. Δραπετσώνας. Ο Ιμπραχίμ ξεκίνησε απεργία ______ στις 14 Φεβρουαρίου, όπως και δεκάδες άλλοι συγκρατούμενοί του που διαμαρτύρονταν για την αδικαιολόγητη παράταση της κράτησής τους, υπό _______ συνθήκες. Οπως κατήγγειλαν δικηγόροι και αντιρατσιστικές οργανώσεις η απεργία πείνας απαντήθηκε με ______________, ______________ και διασπορά κρατουμένων σε άλλα αστυνομικά τμήματα, όπως το Α. Τ. Ασπρόπυργου, όπου δέχτηκαν επίσης _________. Την όγδοη ημέρα απεργίας πείνας ο Ιμπραχίμ Φαράζ _______________ από αδυναμία και, σύμφωνα με μαρτυρίες συγκρατουμένων του, οι αστυνομικοί τού έδωσαν να πιει ____________ για να τον συνεφέρουν».

Θέμα 3ο – 30 βαθμοί
Επιστάτες σε φραουλοχώραφα πυροβολούν προς το μέρος διακοσίων (200) μεταναστών από το Μπαγκλαντές, εικοσιοχτώ (28) τραυματίζονται, εκ των οποίων οι τέσσερις (4) σοβαρά. Αίτιο της συμπλοκής η απαίτηση των μεταναστών να πληρωθούν τα δεδουλευμένα έξι (6) μηνών. Θεωρήστε το ημερομίσθιο του μετανάστη στα επτά (7) ευρώ.

(α) Υπολογίστε το καθαρό κέρδος (ΚΚ) της επιχείρησης χρησιμοποιώντας τον τύπο
ΚΚ = k[Νμετανάστες x Ναπλήρωτες ημέρες x Νημερομίσθια σε ευρώ]
όπου σταθερά k η ανθρώπινη αξιοπρέπεια (από 0 έως 1, όπου 1=καθόλου)

(β)Στόχος του εργοδότη είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας της επιχείρησής του μέσω μείωσης του προσωπικού κατά 15%. Πόσοι μετανάστες μπορούν να πεθάνουν χωρίς να μειωθεί το καθαρό κέρδος της επιχείρησης;

Θέμα 4ο – 30 βαθμοί
«...Σήμερα ο όρος επιστράτευση χρησιμοποιείται και ως μέσο καταστολής συνεχιζόμενης απεργίας ιδιαίτερου επαγγελματικού κλάδου ή χώρου που προσβάλλει το δημόσιο συμφέρον».

Επανάλαβε την παραπάνω πρόταση μέχρι να φτάσεις τις χίλιες (1000) λέξεις.

Καλή επιτυχία

Posted in | Leave a comment

άχρωμες φράουλες


μεθώ επίτηδες
γιατί με παρασέρνει το ρήμα:
μου υπόσχεται το «με»
και με σέρνει στα γόνατα μέχρι το παρελθόν που’χασα
(μ’ενοχλεί το πολύ φως)
άνοιξα ένα σκονισμένο βιβλίο και μύριζε ούζο
ο λεκές του σχημάτιζε το λακκάκι στο λαιμό σου
λίγο μόνο να το κοιτάξεις και θα διαπιστώσεις
ότι το μόνο που δε θυμίζει είναι λακκάκι σε λαιμό
με κυνήγησαν τρεις γιγάντιες, άχρωμες φράουλες προχθές
άχρωμες, ναι
ανοιγόκλειναν βίαια οι πόροι τους,
φτύνανε τ'αχαίνια τους, δεν καταλάβαινα,
τις πλησίασα, «δες τα χέρια σου» ουρλιάζανε
τα χέρια μου βουτηγμένα στο αίμα
και δεν τις είχα ενοχλήσει ποτέ·
γι’αυτό μάλλον
χθες ερωτεύτηκα στο διάδρομο με τα καθαριστικά
«πιγκάλ έχετε;»
δεν ξέρω
«δεν ξέρω»
πόσο καιρό έχω να τ’ακούσω;
οι καλημέρες πέφτουν πια σα λαιμητόμοι,
που ακρωτηριάζουν το νυχτερινό όνειρο
απ΄το σώμα της πραγματικότητας
βάναυσα και προκλητικά
κι ενώ το αίμα ρέει,
ακούγεται στο βάθος ένα τραγούδι να τελειώνει,
μα τα τραγούδια που πονάνε όταν τελειώσουν,
έχουν ονοματεπώνυμο και όχι τίτλο
(τα φώτα φεύγοντας)


*


λέξεις cytopenic | σχέδιο άπιαστος λέιζερ

Posted in | Leave a comment

άφωνο


κάποτε τα λόγια μας τις σκέπαζαν, όπως η υπερπροστατευτική μάνα το παιδί της μέσα στον Ιούλη, και αγκομαχούσαν από κάτω οι σιωπές
πνιγμένες
απ’τη φλυαρία της τηλεπερσόνας, του πολιτικού, του συναδέλφου, του φίλου, του νεαρού εραστή

μα τα λόγια γλίστρησαν απ’τα σκεπάσματα, όπως γλιστρά το φως απ’τις ξερές πλαγιές το σούρουπο
και οι σιωπές πλημμύρισαν το χρόνο μας,
όχι πλέον μονάχα στο μοναχικό ξύπνημα του χωρισμένου, στη σκοπιά του φαντάρου, στον πόνο του αρρώστου, στην πείνα του αστέγου,
κι έτσι άκαμπτοι πια κοιταζόμαστε με πανικό μόλις μερικές δεκάδες λέξεων πλησιάσουν έστω και ελάχιστα στη συλλογική μας αποκάλυψη

και όπως χάθηκαν τα λόγια, 
έτσι θα πεθάνουν και οι σιωπές,
και θα μείνουμε μόνοι μέσα στον εκκωφαντικό θόρυβο,
όσο τα πάντα γύρω μας εκρήγνυνται
και μάταια πια την αυγή μας βαφτίσουν κραυγή


Posted in | 2 Comments

άνοιξη ήταν/είναι


     -Γιατί κλαις, μάνα;
     -Η βιοψία του πατέρα σου στις αμυγδαλές έδειξε καρκίνο, γι’αυτό.

Πάσχα του 2007 και η άνοιξη στο λαιμό του πατέρα μου πνιγόταν μέσα στα στενά από σάρκα κι αίμα. «Θα τις κόψουμε απ’τον πάτο τις αμυγδαλιές πατέρα και όλα θα’ναι όπως πριν», τον πείραζα. Από τότε βλέπω μόνο ανθούς και κλαδιά αμυγδαλιάς να βγαίνουν απ’το στόμα του κάθε φορά που μιλά για την περιπέτεια του. Άνοιξη ήταν.

(Έχω βαλτώσει. Αυτό είναι το ρήμα μου. Πίνω για να μη νιώθω τα καλάμια που σκίζουν τα πόδια μου και για να μη μυρίζω τη βρωμιά που εκπνέει το στάσιμο νερό από κάτω μου. Και να πεις ότι δε σέβομαι τις νύχτες, τις μουσικές, ή τις πληγές στα μάτια μου απ’την εικόνα σου στο παράθυρο; Αυτές είναι που μου φέρονται σκάρτα)

Η βεράντα σου βλέπει σ’ένα μικρό κάμπο. Καθόμασταν σχεδόν γυμνοί σε δύο σκαμπώ και μου’δειχνες τα δέντρα και τα μποστάνια. Σου’λεγα ψέματα ότι «εγώ μόνο την ελιά και τ’αμπέλι ξέρω, εσύ πες μου τί βλέπουμε» μόνο και μόνο για να κάτσεις στα πόδια μου και να μου δείξεις ένα ένα τα παιδιά της γης και των αγροτών. Άνοιξη ήμασταν, ναι.

Posted in | 4 Comments

ShareThis

Search

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark. Converted by LiteThemes.com.