αυτό που λες λίγο
ακόμα,
λίγο ακόμα να το
ζήσω όσο θέλω,
να το εξαντλήσω,
να το στεγνώσω,
να το κρεμάσω
δίπλα στο βασιλικό μου,
να στέκομαι από
κάτω του τα ζεστά μεσημέρια
να το στύβω και να
ξεδιψώ απ’τις σταγόνες του
Μόνο για λίγο.
Λίγο
Τόσο που μόνο
λίγο δε θα δείχνει μετά
Και αυτήν την
επανάληψη των λέξεων να σκεπάσει
Και τα νοήματα να
φωτίσει,
όπως τα δάχτυλα
που γράφουν λέξεις στο υγρό παραθύρι του χειμώνα
και οι ανάσες
θαυμαστικά βάζουν στο τέλος
Λίγο μόνο,
το μισο- να γίνει
ολο-
και το ένα ν’αυγατίσει




Δημοσίευση σχολίου